pelikan ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) ptak z rzędu pełnopłetwych; (1.2) wieczne pióro marki Pelikan rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) narzędzie, w kształcie zagiętych kleszczy służące do usuwania dolnych zębów przedtrzonowych i trzonowych rzeczownik, liczba mnoga (3.1) pelikany obwisła skóry w okolicy ramion
(1.1-2) (2.1) (3.1) ,
(1.1) Pelikany rzędem obsiadły nabrzeże. (2.1) Wśród narzędzi pewnego warszawskiego cyrulika, znajdowały się trzy pelikany. (2.1) Na gwiazdkę podarowałem ojcu pelikana i eleganckie spinki do koszul.
pelikanowate , pelikaniątko , pelikanica pelikanik pelikanowaty, pelikani, pelikanowy
łykać jak młody pelikan
(1.1) Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137. (2.1, 3.1) od (1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki (1.2)
angielski: (1.1) pelican arabski: (1.1) بجع baskijski: (1.1) pelikano bułgarski: (1.1) пеликан duński: (1.1) pelikan esperanto: (1.1) pelikano hiszpański: (1.1) pelícano kataloński: (1.1) pelicà łaciński: (1.1) pelecanus niemiecki: (1.1) Pelikan nowogrecki: (1.1) πελεκάνος rosyjski: (1.1) пеликан rumuński: (1.1) babiţa szwedzki: (1.1) pelikan ukraiński: (1.1) пелікан węgierski: (1.1) gödény, pelikán włoski: (1.1) pellicano
pelikan ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pelikan
(1.1) en pelikan, ~en, ~er, ~erne
en halv pelikan
pelikan ()
(1.1) pelikan
pelikano
pelikan ()
rzeczownik (1.1) pelikan
(1.1) ganshi
pelikan ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pelikan
(1.1) en pelikan, pelikanen, pelikaner, pelikanerna
(1.1) zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
pelikan ()
rzeczownik (1.1) pelikan