plafon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) sufit ozdobiony sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnymKrystyna Zwolińska, Zasław Malicki, Mały słownik terminów plastycznych, Wiedza Powszechna, Warszawa 1993, s. 228.; (1.2) malowidło na tynku, płótnie lub dekoracja stiukowa zajmujące centralną część sufitu lub sklepienia (1.3) ogólna kwota akredytywy odnawialnej (rewolwingowej), z której co jakiś czas następuje wypłata części środków (nawiązki) (1.4) gra karciana z początku XX wieku, dawniejsza odmiana brydża;
(1.1-4)
(1.1-2) Połyskiwały złocone gzemsy stiuku, a pośrodku sufitu zamajaczał wyblakły plafonStefan Żeromski, Wierna rzeka. (1.3) Przy zastosowaniu akredytywy niekumulatywnej część plafonu może zostać niewykorzystana, jeśli nie wszystkie nawiązki będą wykorzystane w pełnej wysokości. (1.4) Opowiadał jak jego krewny, bogaty przemysłowiec z Łodzi, świetnie grający w plafona, został zaproszony na Zamek do samego prezydenta Mościckiego na robra. Mościcki, tak głosi fama, choć fuszeruje jak stołowa noga, przepada za plafonemMichał Choromański, Miłosny atlas anatomiczny, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1987, s. 143..
(1.3) pułap
(1.1) pułap, strop, powała
plafoniera plafonowy
(1.1-2) → pułap, stropWielki słownik francusko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1983, t. 2, s. 314. < → płaskie tło
baskijski: (1.1) plafoi francuski: (1.1) plafond; (1.2) plafond rosyjski: (1.1) плафон; (1.2) плафон
plafon ()
rzeczownik (1.1) sufit
plafon ()
(1.1) sufit
plafono plafoni
plafon ()
rzeczownik (1.1) sufit
plafon ()
rzeczownik (1.1) sufit
plafon ()
rzeczownik (1.1) sufit
(1.1) mennyezet