dostarczać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( dostarczyć) (1.1) sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś (1.2) sprawiać, że coś charakteryzuje się jakąś cechą, stanem
(1.1-2)
(1.1) Poczta dostarczyła list dopiero po dwóch miesiącach od nadania. (1.2) Ten film dostarczył nam wiele radości.
(1) dostarczać + / + + , nie dostarczać +
(1.1) dostarczać list / listy / listów / pieniądze / zaopatrzenie / zaopatrzenia / narzędzia / narzędzi / wodę / wody / … (1.2) dostarczać komuś / czemuś radości / smutków / przyjemności / …
(1.1) doręczać, zaopatrywać, przynosić/przywozić/przysyłać, donosić/dowozić/dosyłać, doprowadzać, zanosić/zawozić, aprowizować, zasilać, oddawać, przekazywać (1.2) udzielać, przekazywać, dawać, oddawać, oferować
(1.1) odbierać, zabierać
dostarczanie , dostarczenie , dostarczyciel , dostarczycielka , dostawa , dostawca dostarczyć
(1.1-2) Czasownik przechodni, łączący się tradycyjnie z dopełniaczem. Generalnie dopełnieniem jest rzeczownik w liczbie mnogiej lub oznaczający pewien zbiór elementów. W niektórych przypadkach, gdy dopełnieniem jest rzeczownik w liczbie pojedynczej, może być on użyty w bierniku (por. kolokacje)
angielski: (1.1) deliver, provide, supply, cater; (1.2) provide, give arabski: (1.1) جهز, زود, ورد białoruski: (1.1) дастаўляць, пастаўляць chiński standardowy: (1.1) 送 (sòng) duński: (1.1) levere esperanto: (1.1) liveri, alporti; (1.2) alporti francuski: (1.1) fournir, livrer hiszpański: (1.1) proporcionar interlingua: (1.1) approvisionar, aprovisionar, delivrar, fornir, livrar, munir, provider, subministrar, suppler jidysz: (1.1) איבערגעבן (ibergebn) niemiecki: (1.1) liefern portugalski: (1.1) fornecer rosyjski: (1.1) доставлять starogrecki: (1.1) παρέχω ukraiński: (1.1) доставляти