Narastająca warstwa lodu, po osiągnięciu pewnej masy, odpada z wierzchnią warstwą folii.

W skład przenoszonego wyposażenia wchodzą kamery i aparaty fotograficzne do wykonywania pionowych zdjęć i filmów lotniczych (m.in. Canon EOS 5D, 50D i 500D), kamery służące do kontroli lotu (stabilizowane żyroskopowo, umieszczone w obrotowych kopułkach, m.in. Controp D-STAMP i U-STAMP, BHV-558 EX oraz Flir Photon 320 i 640), kamery termowizyjne oraz wyposażenie elektroniczne służące do walki radioelektronicznej.

W konstrukcji dronu wykorzystano liczne komponenty cywilne pochodzenia zagranicznego, klasyfikowane jako towary podwójnego zastosowania. Konstruktorzy przewidzieli możliwość zastępowania elementów wyposażenia urządzeniami różnych producentów, w zależności od ich dostępności. Te założenia pozwoliły na ograniczenie ceny jednego egzemplarza do ok. 80–120 tys. dolarów. Analiza przejętych egzemplarzy dronu wykazała, że jedynie jego korpus i odbiornik nawigacji MNP-M7 są produkcji rosyjskiej. Pozostałe elementy wyposażenia, m.in.