Wersję tę miał potwierdzić oskarżony, który w 2006 roku w innej sprawie miał przyznać się do oszukania francuskich sędziów w sprawie śmierci Dirka Hamera.

Ryke G. Hamer w swojej autobiografii opisuje jak po wypadku i śmierci syna pojawiły się u niego poważne problemy zdrowotne, w tym problemy ze snem, koncentracją i pamięcią oraz inne zaburzenia natury psychicznej. W dalszej kolejności pojawiły się problemy zdrowotne całego organizmu, takie jak infekcje i stany zapalne, aż do pojawienia się, jak sam stwierdza, nowotworu jądra (poza wzmianką w autobiografii brak dowodów na chorobę nowotworową u Hamera). Według wysuniętej hipotezy bezpośrednią przyczyną rzekomego zachorowania była przeżyta trauma związana z wypadkiem i śmiercią syna, która w pierwszym momencie skutkowała zmianami w mózgu (tłumacząc np. zaburzenia snu). W dalszej kolejności długotrwały stres, nazwany przez Hamera „konfliktem”, spowodował ogólne pogorszenie zdrowia i w końcowej fazie pojawienie się nowotworu w organie przypisanym do konkretnego rodzaju konfliktu. Opisane zjawisko, czyli powstawanie chorób na skutek traum i nierozwiązanych konfliktów, zostało nazwane przez autora Syndromem Dirka Hamera.