Pacyfikacja wsi Krasowo-Częstki – masowy mord na ludności cywilnej, połączony z grabieżą i niszczeniem mienia, dokonany przez okupantów niemieckich 17 lipca 1943 roku we wsi Krasowo-Częstki w powiecie wysokomazowieckim.
11 lipca 1943 roku w kolonii Kalnik doszło do starcia oddziału partyzanckiego Armii Krajowej z niemiecką żandarmerią, w którego wyniku zginęło co najmniej ośmiu Niemców. W odwecie żandarmi z okolicznych posterunków, którymi według niektórych badaczy, dowodził komisarz powiatowy w Łomży, Karl von Groeben, spacyfikowali sąsiednie Krasowo-Częstki. Ofiarą masakry padło 257 Polaków, w większości kobiety i dzieci. Wieś po uprzednim ograbieniu doszczętnie spalono. Była to najkrwawsza pacyfikacja przeprowadzona przez Niemców na terenach przedwojennego województwa białostockiego, które po 1945 roku pozostały w granicach Polski.
Geneza Krasowo-Częstki leży w odległości około 12 kilometrów od stacji kolejowej w Szepietowie i około 19 kilometrów od Wysokiego Mazowieckiego. Przed pacyfikacją liczyło 70 gospodarstw i 276 mieszkańców. W okresie hitlerowskiej okupacji w okolicznych lasach operowały oddziały partyzanckie Armii Krajowej.