Jerzy Piotrowicz (ur. 21 marca 1943 w Przedświcie, zm. 30 października 1999 w Poznaniu) – polski malarz, grafik, rysownik.

Życiorys Jerzy Piotrowicz urodził się w 1943, w miejscowości Przedświt, niedaleko Ostrowa Mazowieckiego. Swoje wczesną młodość spędził w Jeleniej Górze, gdzie ukończył również szkołę średnią.

W latach 1966–1972 studiował na wydziale malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu). Podczas studiów uczęszczał do pracowni malarstwa prof. Mariana Szmańdy oraz grafiki warsztatowej prof. Tadeusza Jackowskiego. To właśnie pod jego okiem obronił z wyróżnieniem swoją pracę dyplomową.

Początki Piotrowicz w pierwszych latach swojej działalności artystycznej inspirował się dziełami Jana Spychalskiego. W swoich pracach kojarzył ze sobą liczne przedmioty, tworząc je w duchu surrealistycznym. Jednocześnie pracował nad obrazami figuratywnymi, które w sposób metaforyczny odnosiły się do potocznej rzeczywistości. Był to nie tylko początek własnej drogi twórczej Piotrowicza, ale i krytyka ówcześnie dominującego w Polsce nurtu nowej figuracji.