Klasztor Vreta () – klasztor benedyktynek w gminie Linköping, w regionie administracyjnym Östergötland, w południowej Szwecji, założony ok. 1100, zniesiony w 1530. Obecnie w ruinie, zachował się jedynie kościół klasztorny.

Nazwa klasztoru i kościoła pochodzi od starego słowa „vret”, które oznacza niewielkie pole.

Ruiny klasztoru Vreta wraz z kościołem klasztornym mają status zabytku sakralnego według rozdziału 4 Kulturminneslagen (pol. Prawo o pamiątkach kultury).

Historia Okres katolicki mały|left|Model pierwotnego klasztoru Klasztor Vreta był najstarszym żeńskim klasztorem w Szwecji. Został prawdopodobnie założony na początku XII wieku dla benedyktynek przez jednego z pierwszych chrześcijańskich władców Szwecji, Inge I Starszego. Po śmierci króla do klasztoru wstąpiła wdowa po nim, Helena. Później kompleks kościelno-klasztorny przeszedł w posiadanie dynastii Swerkerydów. W 1162 roku król Karol Sverkersson osadził w klasztorze cysterki. Przekazał im w darze swoją działkę (kungsgård), aby mogły zbudować na niej rozbudować kościół i klasztor. Na wschód od starego prezbiterium zbudowano nowe, przeznaczone dla zakonnic. Korpus nawowy był przeznaczony dla wiernych. Podczas inauguracji nowego klasztoru jego pierwszą ksienią została siostra króla, Ingegerd, sprawując tę funkcję przez prawie czterdzieści lat.