budowę zakończono 7 lipca.
Przygotowania do akcji thumb|Obóz ratunkowy Planując akcję ratunkową, liczono się z tym, że z powodu opadów deszczy monsunowych chłopcy będą musieli pozostać w jaskini przynajmniej 4 miesiące. Rozważano cztery warianty działania: wykopanie szybu z góry, nauczenie dzieci nurkowania, wypompowanie wody z jaskini oraz oczekiwanie do końca pory deszczowej. Przeciw pozostawieniu chłopców w jaskini przemawiało niedotlenienie jej wnętrza; poziom tlenu spadł do 15% (najniższy bezpieczny próg wynosi 12%). Zrealizowano sto prób wykonania odwiertu, którym można by dostać się do sali. Wywiercono otwór o długości ok. 400 m, do celu zabrakło kilkuset metrów.
Przy wejściu do jaskini utworzono obóz podzielony na kilka stref: dla ratowników, wojskowych, wolontariuszy, dla krewnych uwięzionych chłopców, kuchnię polową, sektor prasy i szpital polowy. Rozpoczęto wydobywanie wody z jaskini przy użyciu motopomp, jednak nie przynosiło to oczekiwanych skutków, a wody ubywało z prędkością 1 centymetra na godzinę. W trakcie akcji zginął tajlandzki nurek Saman Kuman, jeden z ratowników dostarczających tlen do jaskini. Przyczyną śmierci było niedotlenienie, ratownikowi zabrakło tlenu podczas powrotu z jaskini;