W latach 1951–1953 był dowódcą 29. samodzielnego szkolnego batalionu artylerii pancernej, a w latach 1953–1956 dowódcą 16. samodzielnego pułku czołgów w Szczecinie. W latach 1956–1959 studiował w Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Następnie był starszym inspektorem w Inspektoracie Szkolenia MON. W roku 1961 został słuchaczem Wyższych Akademickich Kursów przy Wojskowej Akademii Artylerii w Leningradzie. Po powrocie starszy oficer, a następnie szef Wydziału Planowania w Zarządzie I Inspektoratu Szkolenia MON.
W latach 1964–1966 odbył studia w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRS im. Woroszyłowa w Moskwie. W roku 1966 został szefem Oddziału Planowania Wojsk Operacyjnych Zarządu I Operacyjnego Sztabu Generalnego WP.
Od 22 czerwca 1968 do 18 listopada 1969 dowódca 12. Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej w Szczecinie. Pomimo faktu dowodzenia dywizją, nie otrzymał awansu do stopnia generalskiego. W latach 1969–1973 szef Oddziału Gotowości Bojowej i Dyslokacji Wojsk w Zarządzie I Operacyjnym Sztabu Generalnego WP. W 1973 ukończył dwumiesięczny Kurs Operacyjny przy Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie.