Urugwaj awansował ostatecznie na igrzyska, lecz wycofał się z turnieju piłkarskiego półtora miesiąca przed jego rozpoczęciem.
W seniorskiej reprezentacji Urugwaju Ortiz zadebiutował za kadencji selekcjonera Juana Schiaffino, 12 czerwca 1975 w wygranym 1:0 meczu z Paragwajem w ramach towarzyskiego turnieju Copa Artigas. Swój bilans w dorosłej kadrze zamknął na czterech występach, wszystkich sparingowych.
Kariera trenerska W grudniu 1986 Ortiz ukończył kurs trenerski w placówce Instituto Superior de Educación Física y Deportes de Uruguay. W latach 1988–1989 prowadził rezerwy stołecznego klubu Central Español (szkoleniowcem pierwszego zespołu był Baudilio Jáuregui, jego były kolega klubowy z Defensora). Następnie objął drugoligowy El Tanque Sisley, z którym na koniec sezonu 1990 wywalczył pierwszy, historyczny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. W maju 1991 młody, zaledwie 34-letni szkoleniowiec został następcą Césara Luisa Menottiego na stanowisku trenera swojego byłego klubu – krajowego potentata CA Peñarol. Prowadził go do końca sezonu bez większych sukcesów (czwarte miejsce w tabeli). W kolejnych latach trenował ligowego średniaka Racing Club de Montevideo, drugoligowy CA Fénix oraz Juventud de Las Piedras z trzeciej ligi urugwajskiej.