Następnie Ortiz powrócił do swojego macierzystego Defensora Sporting. Tam osiągnął największy sukces w swojej karierze trenerskiej – wicemistrzostwo Urugwaju w sezonie 1997 (po uprzednim zajęciu pierwszego miejsca w jesiennej fazie Clausura). Dał się poznać jako szkoleniowiec odważnie stawiający na młodzież, wprowadzając do pierwszego składu najzdolniejszych juniorów Defensora (m.in. Nicolása Oliverę, Gustavo Biscayzacú czy Andrésa Fleurquina), którzy potem byli regularnie powoływani do reprezentacji Urugwaju. W sierpniu 1999 zdecydował się kontynuować karierę w Chile, gdzie zastąpił Sergio Nichiporuka w roli trenera przeciętnej ekipy CD Cobresal. Na koniec sezonu 1999 spadł z Cobresalem do drugiej ligi i bezpośrednio po tym został zwolniony ze stanowiska. W lutym 2000 podpisał umowę z chilijskim drugoligowcem CD Fernández Vial, którego celem było utrzymanie na zapleczu najwyższej klasy rozgrywkowej. Pod jego wodzą ekipa zanotowała bardzo dobry sezon i do końca liczyła się w walce o promocję do pierwszej ligi (ostatecznie zajęła niepremiowane awansem czwarte miejsce).