Warunkiem koniecznym uznania przykładu za paradygmatyczny, jest zdawanie sobie sprawy przez rozwiązującego przykładowe zadanie z reprezentatywności tego rozwiązaniaLidia Zaręba, Proces uogólniania w matematyce i stosowanie w nim symbolu literowego u uczniów w wieku 13-14 lat [w:] (red.) Stefan Turnau, Roczniki Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Seria V: Dydaktyka Matematyki 27 (2014), s.286.
Zdaniem H. Wintera, ważne znaczenie przykładu paradygmatycznego w dowodzeniu szkolnym wynika stąd, iż każde wnioskowanie dedukcyjne ma sens, gdy jest oparte na intuicji. Dowodzenie nie oznacza porzucenia doświadczeń konkretnych (takich jak np. obserwacja, mierzenie czegoś), lecz stanowi wzmocnienie działań. Stosowanie przykładów reprezentatywnych nie oznacza jednak upraszczania rozumowań. W przykładach tych nadal stosowany jest naukowy rygor, niedopuszczający do sytuacji takich jak np. zwodniczość spostrzegania (np. złudzenia geometryczne), niedoskonałość mierzenia oraz nieuzasadnione korzystanie z analogii.