Henryk Piotrowski (ur. 30 października 1906 w Małczewie, zm. 2 stycznia 1975 w Puszczykowie) – polski jubiler, metaloplastyk, brązownik i cyzeler.
Życiorys Był synem rolnika, Antoniego (posła na Sejm Ustawodawczy w latach 1919-1922) i Antoniny Wojdal. Od szkoły powszechnej zdradzał zdolności artystyczne. Studiował w Państwowej Szkole Sztuki Zdobniczej w Poznaniu u profesora Jana Wysockiego (Wydział Rzeźby w Metalu i Jubilerstwa). Naukę w tej uczelni zakończył w 1929 i do 1932 prowadził wraz z kolegami (Czesławem Woźniakiem, Zenonem Anderstem, Marianem Szczepańskim i Klemensem Wasiewiczem) spółkę twórczości artystycznej. Wykonywała ona prace głównie dla polskich kościołów. Współpracował też z przedsiębiorstwem jubilerskim należącym do Stanisława Szulca. Jego dzieła prezentowano na Powszechnej Wystawie Krajowej w 1929 oraz na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939Gwidona Kempińska, Piękno w metalu i pracowitość. Henryk Piotrowski (1906-1975), w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2016, s.299-308, ISSN 0137-3552.