Powrót Ulissesa do ojczyzny (wł. Il ritorno d’Ulisse in patria), SV 325 – siódma opera włoskiego kompozytora barokowego, Claudia Monteverdiego.
Historia Dzieło to było jednym z trzech utworów scenicznych Monteverdiego napisanych dla teatru w Wenecji. Zawiera trzydzieści partii solowych, jednak do ich wykonania nie trzeba więcej niż czternastu śpiewaków. Jest tak ze względu na to, że w czasach powstawania dzieła typowa opera wenecka zatrudniała właśnie czternastu solistów.
Treść mały|Aria Penelopy Di misera regina z I sceny I aktu opery
Prolog Ludzka kruchość, Czas, Fortuna i Amor wieszczą klęskę Ulissesa.
Akt I W pałacu w Itace, Penelopa opłakuje długą nieobecność Ulissesa. Jej smutek słyszy jej mamka, Ericlea. Gdy Penelopa wychodzi, jej pomocnik Melanto wchodzi z Eurimaco, służącą natrętnych zalotników Penelopy. Obaj śpiewają z pasją o miłości do siebie nawzajem. Scena zmienia się na wybrzeże Ithacanu, gdzie śpiący Ulisses zostaje sprowadzony na brzeg przez Feaków, których działanie krzyżuje plany Jowisza i Neptuna. Feakowie są karani przez bogów, którzy zmieniają ich i ich statek w kamień. Ulisses budzi się, przeklinając Feaków za to, że go porzucili.