Staje się ozdobą życia towarzyskiego angielskiej stolicy.
Pieśń XII mały|Ilustracja do Don Juana. 1849. Leila staje się przedmiotem zainteresowania towarzystwa. Juan postanawia oddać ją pod opiekę doświadczonej damy. Spośród wielu propozycji wybiera lady Żgawkę, która mimo bujnej młodości, obecnie z powodzeniem zajmuje się wychowaniem młodzieży. Okazuje się, że Juanowi początkowo nie spodobały się Angielki, tak różne od kobiet Wschodu i Hiszpanek. Poeta rozwodzi się nad obyczajami matrymonialnymi swego kraju oraz nad ostracyzmem towarzyskim, który spotyka kobietę, która zbłądzi.
Pieśń XIII Don Juan zaprzyjaźnia się z lordem Henrykiem Amundeville’m. Autor opisuje go i jego żonę Adelinę. Amundeville’owie udają się na wieś. Ich domostwo, zbudowane na ruinach klasztoru benedyktyńskiego, jest wzorowane na należącym do Byrona Newstead Abbey. Wraz z nimi w majątku zjawia się około trzydziestu zaproszonych gości, w tym i Juan. W ich karykaturalnie przedstawionych postaciach, ukrytych pod znaczącymi imionami, poeta opisał osoby z londyńskiego towarzystwa. Przybyli oddają się wiejskim zajęciom: polowaniu, łowieniu ryb, spacerom, grom.