Pieśń IX mały|Katarzyna II. I. Argunow. 1762. Don Juan wraz z ocaloną dziewczynką mknie kibitką przez Rosję. Zostaje przyjęty przez Katarzynę II, na publicznej audiencji i od razu wpada carycy w oko. Katarzyna Byrona ma ponad 40 lat i jest całkiem ponętną kobietą, może się więc podobać Juanowi (w rzeczywistości miała w tym czasie 61 lat). Dworacy zazdroszczą Juanowi łaski carskiej.
Pieśń X Don Juan mimo względów carycy zapada na poważną chorobę. Medycy wątpią o jego wyzdrowieniu. Gdy w końcu powraca do zdrowia zalecają zmianę klimatu. Caryca z bólem serca wysyła swego faworyta z misją dyplomatyczną do Anglii. Don Juan przemierza Polskę, Niemcy, Holandię i staje na ziemi angielskiej. Poeta rozważa subtelny stosunek jaki łączy Juana z towarzyszącą mu z uratowaną dziewczynką z Izmaiłu, która mimo zabiegów swego opiekuna nie zmieniła wiary muzułmańskich przodków. Po raz pierwszy pada też jej imię: Leila.
Pieśń XI Bohater poematu dociera do Londynu. Poeta opisuje to olbrzymie, pełne kontrastów, miasto. W czasie swej pierwszej przechadzki Juan zostaje zaatakowany przez bandytów. Rani jednego z nich, niestety śmiertelnie. Zostaje przyjęty na dworze królewskim. Zajmuje drogi apartament w hotelu. Jest odtąd oblegany przez panny na wydaniu i ich matki.