Zajęcie Carycyna przez białych (czerwiec 1919) Sytuacja pod Carycynem odwróciła się na korzyść białych w czerwcu 1919. Skuteczną ofensywę wojsk Denikina umożliwił szereg czynników – do Noworosyjska dotarły latem tego roku dostawy broni i amunicji dostarczone białym przez aliantów. Nad Donem wybuchło kolejne powstanie kozackie, w odpowiedzi na brutalną kampanię terroru wymierzoną w Kozaków (tak zwane rozkozaczanie). Czerwoni dowódcy armii na Froncie Południowym, poza Michaiłem Tuchaczewskim i Aleksandrem Jegorowem, okazywali się niekompetentni.. W maju-czerwcu 1919 biali odnieśli szereg zwycięstw na wschodnich ziemiach Ukrainy, wypierając czerwonych z zajętych na początku roku Jekaterynosławia, Charkowa i Krymu, a następnie odnosząc zwycięstwo także w Donbasie, po kilkumiesięcznych walkach, i nad Donem. W maju tego roku 10 Armia Jegorowa w rozsypce wycofała się na wschód, w połowie czerwca Kozacy kubańscy pod dowództwem Piotra Wrangla przeprowadzili szturm kawalerii na Carycyn, który został odparty.