NUR-21 Daniela-21 (N-21, RT-21) – polska samobieżna stacja radiolokacyjna używana przez oddziały przeciwlotnicze. Przeznaczona jest do wykrywania, śledzenia, identyfikowania nisko lecących celów powietrznych. Wykorzystywana jest w pododdziałach przeciwlotniczych wchodzących w skład związków zmechanizowanych.

NUR-21 był pierwszym polskim mobilnym radiolokatorem przeznaczonym dla pododdziałów przeciwlotniczych Wojsk Lądowych. Opracowano go w CNPEP „RADWAR″. Stacja zabudowana została na podwoziu gąsienicowym SPG-1, zaprojektowanym przez OBRUM na bazie przygotowywanego do produkcji licencyjnej w Polsce ciągnika artyleryjskiego MT-S (Obiekt 306). W wojsku radar NUR-21 otrzymał oznaczenie RT-21 i nazwę Daniela-21.

Wyprodukowano dla Wojska Polskiego 33 egzemplarze w latach 1984–1990. Dwa z nich sprzedano za granicę: jeden w 1988 do Indii, a drugi w 1991 roku do KRLD. W 1998 roku jeszcze zbudowano ulepszony egzemplarz N-21MI na eksport do Indii. Antena paraboliczna ma rozmiary 4,5 × 3,3 m i obraca się z prędkością 12 obr./min. Antena jest unoszona mechanicznie na ramie na wysokość do 8 m, w ciągu 3 minut.