Chińscy autorzy wiążą ich z Shiwei i opisują jako pierwotnie żyjących w całości z łowiectwa. Współczesne badania etnograficzne sugerują, że w kulturze Mongołów obecny jest silny element syberyjski, z zapożyczeniami od hodowców reniferów żyjących na terenie syberyjskiej tundry włącznie. Mit założycielski Mongołów wskazuje na ich pierwotne siedziby jako dorzecze Argunu. W sumie należy uznać, iż "grupy stanowiące rdzeń plemienia Mongołów były początkowo jednym z ludów leśnych, łowiecko-zbierackim ludem Południowej Syberii – Wschodniej Mongolii i pogranicza północno-zachodniej Mandżurii". Bat-Oczir Bold umieszcza wczesnych Mongołów na południowy zachód od Jeziora Bajkał aż po góry Chentej. Eugeniusz Kyczanow uważa, że zamieszkiwali oni tereny wokół Wielkiego Chinganu i południowego biegu rzeki Argun.
thumb|left|Groty strzał wykonane z kości w XII w. odnalezione na terenie dzisiejszej Mongolii Wewnętrznej. Zbiory Muzeum Mongolii Wewnętrznej w Hohhot W XII stuleciu Mongołowie pojawiają się jako plemię zamieszkujące tereny nad rzeką Onon, Kerulen i Tuul w dzisiejszej środkowej i wschodniej Mongolii.