thumb|240px|Ilustracja w Illustreret Tidende z 1878 r. Powstanie robotnicze na St. Croix w 1878 roku – zamieszki wzniecone przez czarnych robotników na wchodzącej w skład Duńskich Indii Zachodnich wyspie St. Croix w 1878 r. w proteście przeciwko złym warunkom pracy.

Po zniesieniu niewolnictwa w 1848 r. nowe przepisy regulujące pracę byłych niewolników wydano w 1849 r. Przepisy uregulowały stawkę dziennego wynagrodzenia i pozwoliły robotnikom zmienić plantację, na której pracowali, w jednym dniu w roku – 1 października. Pomimo zniesienia niewolnictwa, warunki życia na wyspie pozostawały złe, większość robotników pracowała na tych samych plantacjach, co przed wyzwoleniem, a ich warunki zakwaterowania, opieka zdrowotna, edukacja i dochody nie uległy poprawie. Co więcej, w czasach niewolnictwa właściciel miał obowiązek opieki nad starymi i niezdolnymi do pracy niewolnikami, jednak nie miał takich zobowiązań wobec nominalnie wolnych ludzi, co powodowało narastanie frustracji wśród robotników. Sytuację pogorszyły słabe zbiory w latach 70. XIX wieku.