thumb|Jan Frąckowiak - grób w Lesznie Jan Frąckowiak (ur. 26 listopada 1898 roku w Grońsku koło Nowego Tomyśla, zm. 15 czerwca 1970 roku w Lesznie) – starszy sierżant Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja i Marianny z Brychów.

Około 1915 został wcielony do armii niemieckiej i odbywał służbę w Głogowie, prawdopodobnie w 58 pułku piechoty. Po odbyciu wstępnych ćwiczeń, został skierowany do walk frontowych. Brał udział w bitwach pod Dunkierką i Verdun, gdzie po raz pierwszy w dziejach użyto gazów bojowych i on również padł ofiarą tych gazów, do końca życia miał problemy ze wzrokiem.

Pod koniec wojny został wysłany do szpitala w związku z problemami z oczami. W tym samym czasie wybuchło powstanie wielkopolskie i został skierowany do walk z powstańcami w rejon Zbąszynka, gdzie przeszedł na stronę powstańców. Od 4 stycznia do 20 lutego 1919 brał czynny udział z bronią w ręku na odcinku zbąszyńskim Grupy Zachodniej. Jako podoficer przeszedł szlak bojowy 2 pułku Strzelców Wielkopolskich, przemianowanego następnie na 56 pułk piechoty wielkopolskiej. W 1920 roku został skierowany na front wschodni do walki z bolszewikami. Brał udział w walkach pod Bobrujskiem na froncie litewsko-białoruskim.