Karola Zaleskiego.
Był nauczycielem biologii i chemii w państwowym Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Chorzowie (1952-1953) oraz konsultantem w fabryce superfosfatu „Bogucice” w Katowicach (1957-1962).
W roku 1960 uzyskał stopień naukowy doktora nauk rolno-leśnych w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu na podstawie rozprawy „Badania nad graniczną wartością grzybobójczą fluorokrzemianów w drewnie”, napisanej pod kier. prof. dr Stanisława Prosińskiego.
Był stypendystą ONZ w Commonwealth Mycological Institute w Kew (Surrey) w Wielkiej Brytanii (1965).
W 1971 roku Wyższa Szkoła Rolnicza w Poznaniu nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie chemicznej technologii drewna na podstawie rozprawy habilitacyjnej „Hamowanie dysymilacji bielu sosnowego przez preparaty stosowane w impregnacji kopalniaków”.
W 1977 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych.
Pracę zawodową rozpoczął w 1951 roku jako starszy asystent w Głównym Instytucie Górnictwa (GIG) w Katowicach. Pracował tam do przejścia na emeryturę w 1990 roku. Piastował kolejno stanowiska adiunkta (1954), docenta (1973) oraz profesora nadzwyczajnego (1978). W latach 1978–1993 zasiadał w Radzie Naukowej GIG.