Skomponował wówczas Symfonię, Kwartet skrzypcowy, Koncert wiolonczelowy i Kwartet fortepianowy.
Po powrocie do Liège został profesorem harmonii i kontrapunktu w tamtejszym konserwatorium. W 1905 przeniósł się do Brukseli, gdzie nauczał w Scola Musicae, belgijskim odpowiedniku d’Indy’ego, równocześnie nadal był wykładowcą w konserwatorium i dojeżdżał do Liège.
W 1914, po wybuchu I wojny światowej wyjechał wraz z rodziną do Anglii. Założył tam z belgijskimi muzykami kwartet fortepianowy, z którym koncertował w całej Anglii. Dawał też solowe koncerty organowe i fortepianowe. Po powrocie do Belgii został profesorem fugi w Konserwatorium Królewskim w Brukseli (w 1920), a następnie dyrektorem tego konserwatorium (1925–1939). Był dwukrotnie dyrektorem Académie Royale de Belgique w Brukseli i członkiem korespondentem Instytutu Francji.
Odznaczenia Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Wielki Oficer Orderu Leopolda II (Belgia) Komandor Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Orderu Korony (Belgia) Wielki Oficer Orderu Świętego Sawy (Jugosławia) Komandor Orderu Korony Dębowej (Luksemburg)