W Polsce reprezentantem tego nurtu był hr. Leon RzewuskiRyszard Bender, Chrześcijanie w polskich ruchach demokratycznych XIX stulecia. Warszawa 1975, s. 136–142.

W Japonii podobny kierunek pojawił się dopiero w XX w. w postaci ruchu tzw. młodych oficerów głoszących hasło „restauracji Shōwa”. Oznaczać miało to odebranie władzy kapitalistom i przywrócenie jej cesarzowi-bogu, zaprowadzenie „państwowego socjalizmu” poprzez nacjonalizację koncernów, ekspansję narodu japońskiego w celu ustanowienia „Azji dla Azjatów”. W 1932 r. „młodzi oficerowie” przeprowadzili serię zamachów na umiarkowanych polityków. W 1936 r. podjęli nieudaną próbę przewrotu. „Młodzi oficerowie” mieli duże wpływy w japońskich partiach robotniczych Nihon Kokka Shakaito, Nihon Kokkumin Shakaito, a nawet Shakai TaishutoCh. Ejdus, Japonia między wojnami, Kraków 1950, s. 161–165, 191–192.

Przypisy