Objawy kliniczne Głównym objawem zwężeń krtani i tchawicy jest duszność (określana też jako głód powietrza) o różnym nasileniu, od niewielkiej duszności wysiłkowej do ciężkiej duszności spoczynkowej. Może się ona nasilać w pozycji leżącej. Duszności może towarzyszyć stridor wdechowy lub wdechowo-wydechowy, kaszel (często szczekający), trudności w odkrztuszaniu, chrypka i inne dysfunkcje głosu. Zmiany obejmujące krtań mogą powodować też aspirację pokarmu lub refluksatu do tchawicy. Przy wdechu obserwowane może być poruszanie skrzydełek nosa, unoszenie ramion, wciąganie dołka nadobojczykowego i podobojczykowego, zwiększenie napięcia pomocniczych mięśni oddechowych. Objawy mogą narastać powoli i powodować trudności diagnostyczne ze względu na swoją nieswoistość, mogąc sugerować inne schorzenia układu oddechowego. W przypadku zwężeń pointubacyjnych duszność pojawia się zazwyczaj w okresie kilku tygodni po ekstubacji. Większość zwężeń nabytych jest diagnozowanych w ciągu pierwszego roku od powodującego je urazu, jednak część przypadków nawet przez dziesięć i więcej lat pozostaje niezdiagnozowanych lub błędnie zdiagnozowanych jako astma oskrzelowa lub nawracające zapalenie oskrzeli.