Witold Aleksander Krzymiński (ur. 24 stycznia 1895 w Inowrocławiu, zm. między 13 a 14 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, prawnik, sędzia Sądu Najwyższego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie dr. Józefa (prezydent Inowrocławia w latach 1918–1928) i Anny z Kempińskich. Absolwent Królewskiego Gimnazjum w Inowrocławiu.
Uczestnik powstania wielkopolskiego, akcji plebiscytowej na Śląsku i wojny 1920. Po zakończeniu działań wojennych od 1923 w rezerwie.
W okresie międzywojennym ukończył prawo na Uniwersytecie Poznańskim i Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 (1932). W 1934 był podporucznikiem rezerwy piechoty 55 pułku piechoty ze starszeństwem z dniem 1 września 1932 i 210 lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Podlegał pod PKU Poznań Miasto.
Po ukończeniu studiów był sędzią w Gnieźnie, w Poznaniu jako sędzia Sądu Apelacyjnego, ostatnio orzekał jako sędzia w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. 20 września 1930 został przewodniczącym Okręgowej Komisji Wyborczej Okręgu nr 25.