Podczas upałów trzepoczą piórami na gardle, by się schłodzić. Nie ma pewnych danych o wędrówkach czy lokalnych migracjach o charakterze nomadycznym. Za występowaniem nomadyzmu u ptaków tego gatunku przemawiają jednak stwierdzenia z miejsc, gdzie te zazwyczaj nie występują czy niezajmowanie tych samych terytoriów w kolejnych latach. Wśród młodych występuje dyspersja polęgowa.
thumb|Puchacze mleczne żywią się głównie średniej wielkości ssakami i dużymi ptakami, niekiedy jednak zjadają i owady Pożywieniem puchaczy mlecznych są głównie średniej wielkości ssaki i duże ptaki. Zjadają również padlinę. Lokalnie ich preferowanym pokarmem są jeże. Zdzierają ich kolczastą skórę i wyrzucają, podobnie jak to czynią puchacze (B. bubo). Ze ssaków jedzą również młode małpy, warchlaki guźców (Phacochoerus africanus), postrzałki (Pedetes), zające (Lepus), żenety (Genetta), góralkowce (Hyracoidea), świstaki (Marmotini), rudawkowate (Pteropodidae), szczury (Rattus) i myszy (Mus). Łapane przez puchacze mleczne ptaki osiągają różne rozmiary, od astryldów (Estrildidae) i wikłaczowatych (Ploceidae) po czaplowate (Ardeidae), sekretarze (Sagittarius serpentarius), pisklęta sępów, frankoliny, kaczki (żółtodziobe, Anas undulata i moręgówki, A. sparsa) i młode żurawie.