Kurier Polski (staropol. Kuryer Polski, początkowo w 1729 r. Nowiny Polskie, w latach 1734–1736 Gazety Polskie) – polski tygodnik wydawany w XVIII wieku w Warszawie. „Kurier Polski” był jedyną w Europie lat 1730–1760 gazetą, która w całości poświęcona była informacjom krajowym.
Historia Gazeta założona została przez zakon pijarów, którzy uzyskali od króla polskiego Augusta II Mocnego wyłączny przywilej na wydawanie gazet w Królestwie Polskim wystawiony 7 września 1729 roku w Grodnie.
Pierwszy numer wyszedł 4 stycznia 1729 r. pod początkową nazwą „Nowiny Polskie”. Tego samego roku pod tym tytułem ukazało się w sumie 48. numerów. Dodatek poświęcony informacjom z zagranicy pt. „Relata Refero” opublikowany został 8 stycznia 1729 r. 21 grudnia 1730 r. nazwa pisma została zmieniona na „Kurier Polski” i pod tym nowym tytułem, ale zgodnie ze starą numeracją wyszły numery 49 i 50. Od 1730 numerację liczono od nowa zmieniając ją na liczby rzymskie I, II... itd. W styczniu 1730 roku pijarzy zmienili również nazwę dodatkowej gazety „Relata Refero” na „Uprzywilejowane Wiadomości z Cudzych Krajów”. Oba tytuły się uzupełniały: „Kurier Polski” podejmował tematykę krajową, a „Uprzywilejowane Wiadomości...” zajmowały się tematyką zagraniczną. Gazety redagowane przez historyka i geografa Jana Naumańskiego, J.