Kiedy w 1943 zmarł Lin Sen, przewodniczący Rady Narodowej, Czang Kaj-szek zaproponował Wu owo stanowisko. Ten jednak odmówił, pisząc do przywódcy Kuomintangu tzw. „potrójne nie”: Zazwyczaj noszę bardzo codzienne ubrania, a głowy państwa noszą smokingi. Czułbym się nieswojo. Moja brzydka twarz, jak wielki szok. Moi ludzie uwielbiają się śmiać. Patrząc na coś zabawnego, śmieję się. Gdyby zagraniczni dyplomaci dostarczali kredencjały, nie mógłbym im pomóc, a jedynie się od śmiać. To nie byłoby przyzwoite.

Wyjazd na Tajwan i śmierć W 1946 Wu został wybrany do Zgromadzenia Narodowego, które przygotowało nową konstytucję. W 1949 roku wraz z rządem republiki ewakuował się na Tajwan, gdzie został nauczycielem Chiang Ching-kuo, syna Czang Kaj-szeka. Zmarł 30 października 1953 w Tajpej.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Chińscy anarchiści Kategoria:Chińscy kaligrafowie Kategoria:Filolodzy Kategoria:Chińczycy epoki Qing