Stefan Jan Koeb (ur. 11 sierpnia 1896 w Suchej, zm. 18 września 1945) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys Stefan Jan Koeb urodził się 11 sierpnia 1896 w Suchej.

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony na stopień porucznika. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1923 jako oficer 64 pułku piechoty z Grudziądza był przydzielony do Sztabu Generalnego, a w 1924 do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1924–1926 (V promocja). 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego. W czerwcu 1927 został przydzielony do 18 Dywizji Piechoty w Łomży na stanowisko szefa sztabu. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. W czerwcu 1930 został przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej na stanowisko dowódcy batalionu, gdzie służył w kolejnych latach. W późniejszych latach awansowany na stopień podpułkownika.