Udowodniła w niej zawodność metody ankietowej stosowanej powszechnie do badań zainteresowań czytelniczych dzieci, a pogląd, że dzieci najczęściej wskazują ostatnio przeczytaną książkę potwierdziły jej dwuletnie badania przeprowadzone w warszawskich bibliotekachPraca została opublikowana w: „Polskie Archiwum Psychologii”. T. 6, 1933/34 nr 1, s. 38–60, nr 2, s. 116–152..
W latach 1928–1936 pracowała w Towarzystwie Bibliotek dla Dzieci, kierując sześcioma placówkami. Prowadziła tu badania nad czytelnictwem dzieci. Swoje obserwacje zaprezentowała na II Kongresie Pedagogicznym Związku Nauczycielstwa Polskiego w Wilnie w 1931 w referacie przygotowanym z Heleną Radlińską i Marią Gutry pt. Czytelnictwo dzieci i młodzieżyCzytelnictwo dzieci i młodzieży: referaty wygłoszone na 2 Polskim Kongresie Pedagogicznym w Wilnie. Warszawa: Związek Nauczycielstwa Polskiego „Nasza Księgarnia”, 1932..
W latach 1933–1935 wykładała literaturę dziecięcą i czytelnictwo w Państwowym Instytucie Nauczycielskim, a w latach 1936–1937 prowadziła wykłady i ćwiczenia w Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej. Była też reprezentantką w Komisji Oceny Książek dla Bibliotek Szkolnych.