Po przyłączeniu w 1936 sieci czytelń Towarzystwa Bibliotek dla Dzieci do Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy została kierowniczką Biblioteki dla Dzieci nr 2 przy ul. Karolkowej, gdzie zainicjowała wiele nowych, atrakcyjnych form pracy z czytelnikiem.
W kwietniu 1945 podjęła pracę w Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy w Sekcji Bibliotek dla Dzieci, zastępując nieobecną kierowniczkę Marię Gutry oraz jako kustosz działającego przy tej bibliotece Muzeum Książki Dziecięcej. Przystąpiła do odbudowy placówek, jednocześnie przygotowywała do uruchomienia bibliotekę szkolną Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. W latach 1949–1953 kierowała Sekcją Bibliotek dla Dzieci.
Po przejściu na emeryturę w 1953 była nadal czynna zawodowo. Na konferencji organizowanej przez Ministerstwo Kultury i Sztuki wygłosiła referat pt. Formy i metody pracy z czytelnikiem w bibliotekach dziecięcych Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy oraz działalność Ośrodka Instrukcyjno-Metodycznego Bibliotek dla dzieciReferat opublikowano w: Zagadnienia czytelnictwa dziecięcego, Ministerstwo Kultury i Sztuki. Centralny Zarząd Bibliotek. Warszawa: „Wiedza Powszechna”, 1953..
W latach 1951–1954 uczestniczyła w Komisji Oceny Książek dla Dzieci i Młodzieży przy Centralnym Zarządzie Bibliotek.