Była wykładowcą na licznych kursach organizowanych przez Bibliotekę Publiczną, Ministerstwo Oświaty, Ministerstwo Kultury, Towarzystwo Przyjaciół Dzieci i Ośrodek Kształcenia Bibliotekarzy w Jarocinie.
W 1954 podjęła się uporządkowania i opracowania księgozbioru „Naszej Księgarni”.
Od 1982 była aktywnym członkiem Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 142-3-8,9).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1958)
Życie prywatne W lipcu 1918 wyszła za mąż za inż. Kazimierza Grosglika – pracownika Instytutu Transportu Samochodowego. W 1932 oboje małżonkowie zmienili nazwisko na Groniowscy. W czasie II wojny światowej jej mąż jako oficer rezerwy walczył w oddziałach Wojska Polskiego w Europie Zachodniej. Do kraju powrócił w 1946. W tym czasie na utrzymanie swoje i syna (ur. 1932) pracowała dorywczo, okresowo się ukrywając. Po powstaniu warszawskim została ewakuowana w okolice Krakowa, gdzie przebywała do zakończenia działań wojennychB. Zakrzewski: Wspomnienie o pracownikach walczących na frontach II wojny światowej. „Autobusy. Technika, Eksploatacja, Systemy transportowe”, 2013, nr 3, s. 781–800..