Położyła ogromne zasługi dla rozwoju zainteresowań czytelniczych dzieci. Stosowała nowatorskie metody pracy. Pierwsza w Polsce przeprowadziła w 1937 lekcję biblioteczną – formę tę przejęły później wszystkie biblioteki dziecięce w Warszawie, a po wojnie Ministerstwo Oświaty wprowadziło je do programów szkolnych. Opisała ją w artykule pt. Szkolenie czytelnikaB. Groniowska: Szkolenie czytelnika. „Bibliotekarz” 1938, nr 9, s. 128–131 oraz w Formy pracy w bibliotekach. Warszawa: skł. gł. Poradnia Biblioteczna Związku Bibliotekarzy Polskich, 1939, s. 13–20.. Publikacja ta miała ogromną wartość dla bibliotekarek pracujących z dziećmi.
Zasłużyła się także na polu szkolenia bibliotekarzy. W latach 1953–1955 należała do grona pedagogów Państwowego Zaocznego Kursu Bibliotekarskiego w Warszawie.