Maybach Mk3 Przygotowanie Maybacha Mk3 zajęło Deanowi cztery miesiące. Silnik, podobnie jak w Mercedesie W196, został obrócony o 60 stopni w lewo. Przeniesienie napędu znajdowało się po prawej stronie kierowcy, a nowe nadwozie również było inspirowane Mercedesem. Zamontowano również ulepszony układ hamulcowy. W celu zwiększonej prędkości obrotowej zmniejszono pojemność silnika – do 3,8 litra. Dean zarzucił kupienie nowych gaźników, zamiast tego rozwijając przy współpracy z Philem Irvingiem własny wtrysk paliwa. Pojazd ten prowadził w Grand Prix Australii 1955 na torze Port Wakefield, zanim uszkodzeniu nie uległo sprzęgło. Następnie Jones zakupił Maserati 250F, a Maybach stał się własnością Ema Seeligera.
Maybach Mk4 Seeliger wyposażył pojazd w silnik Chevroleta Corvette. Nadwozie zostało wydłużone, by pomieścić oś de Dion. Seeliger zajął tym samochodem drugie miejsce w Grand Prix Australii 1958, ustępując jedynie Lexowi Davisonowi w Ferrari. Stan Jones na krótko powrócił do ścigania się Maybachem. W 1959 roku wygrał nim wyścig Gold Star. Ostatni raz pojazd ścigał się w Grand Prix Australii 1960, ale Jones przejechał nim tylko cztery okrążenia.
Przypisy
Kategoria:Samochody Formuły 1 Special