Tommaso Maria Ferrari OP, właśc. Pier Agostino Ferrari (ur. 20 listopada 1647 albo 1649 w Mandurii, zm. 20 sierpnia 1716 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys Urodził się 20 listopada 1647 albo 1949 roku jako Pier Agostino, syn Francesca Ferrariego i Vittorii Bruni. Mając 15 lat wstąpił do dominikanów i przyjął imiona zakonne Tommaso Maria. Gdy odbywał nowicjat w Lecce, dwaj jego bracia zmarli, zatem rodzice bezskutecznie prosili Tommasa by porzucił kapłaństwo. W 1663 roku złożył profesję wieczystą. Dzięki protekcji arcybiskupa Gabriela Adarzo de Santandera uzyskał zgodę na studiowanie teologii i filozofii i w 1672 roku został wykładowcą w Neapolu. Pięć lat później odbyło się tam zgromadzenie generalne dominikanów, gdzie zaprezentował swoje dokonania naukowe i otrzymał doktorat z teologii.
W 1688 roku został teologiem Domu Papieskiego. Na prośbę generała jezuitów Tirso Gonzáleza rozpatrywał sprawę porządku teologicznego, która dzieliła jego i współbraci, z powodu jego bezkompromisowej postawy antyprobabilistycznej. Zaangażował się także w spór akomodacyjny, usiłując bronić oskarżonych o jansenizm Petrusa Codde, Enrica Norisa i Noëla Alexandre’a.