Nikołaj Aleksandrowicz Rudniew (ur. w Lutoriczach, zm. 16 października 1918 w pobliżu stacji kolejowej Biekietowka) – rosyjski rewolucjonista, bolszewik, uczestnik wojny domowej w Rosji.
Życiorys Pochodził z rodziny prawosławnego duchownego. Był studentem Uniwersytetu Moskiewskiego, gdzie przyłączył się do kółka rewolucyjnego. W 1916 r. został powołany do armii rosyjskiej, a po ukończeniu przyspieszonego kursu otrzymał stopień podchorążego. Był dowódcą kompanii w 30 rezerwowym pułku piechoty stacjonującym w Tule i tam też w kwietniu 1917 r. wybrano go do komitetu pułkowego. W 1917 r. wstąpił do partii bolszewickiej, od czerwca był członkiem jej komitetu miejskiego w Tule. Gdy jego pułk został skierowany do Charkowa, Rudniew rozpoczął działalność w tamtejszej radzie delegatów robotniczych i żołnierskich, w sierpniu 1917 r. został członkiem jej komitetu wykonawczego i sztabu ds. walki z kontrrewolucją. Prowadził również agitację wśród charkowskich robotników, których znaczna część poparła jesienią 1917 r. bolszewikówred. M. Suprunenko i inni, Istorija Ukrajinśkoji RSR. Tom p'jatyj: Wełyka Żowtnewa socialistyczna rewolucija i hromadianśka wijna na Ukrajini (1917-1920), Naukowa Dumka, Kyjiw 1977, s.