Marian Mochnacki (ur. 12 sierpnia 1884, zm. w maju lub 3 czerwca 1941 w Charkowie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Marian Mochnacki urodził się 12 sierpnia 1884 jako syn Karola. Pochodził ze Lwowa.
Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia rotmistrza. Do 29 września 1920 w stopniu majora przydzielonego do Sztabu Generalnego był szefem sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. Odbył I Kurs Doszkolenia 1921–1922 w Wyższej Szkole Wojennej, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany na stopień podpułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień pułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1923, 1924 jako oficer Sztabu Generalnego i nadetatowy 8 pułku ułanów w Krakowie ponownie pełnił funkcję szefa sztabu w toruńskim DOK VIII.