Wielki kaprys fantastyczny (fr. Grand caprice fantastique sur un theme original) – kaprys na skrzypce i fortepian, jeden z pierwszych utworów Henryka Wieniawskiego i jednocześnie pierwsze opublikowane opus autoraWładimir Grigoriew, Henryk Wieniawski. Życie i twórczość, PWN, Warszawa-Poznań, 1986, 34,37-38, . Został napisany w 1846, kiedy Wieniawski miał 11 lat.
Utwór wykorzystuje środki wyrazu, w których dostrzegalny jest wpływ Niccolò Paganiniego. Artysta dążył w tym okresie do osiągnięcia feerycznego dźwięku. Starannie napisane dzieło poświęcone jest Lambertowi Massartowi (nauczycielowi). Wieniawski zbudował utwór według typowego dla tamtych czasów schematu wirtuozowskiego dla solisty. Dążenie do odświętności widoczne jest w zastosowaniu jasnej tonacji E-dur.