Wielki duet na temat rosyjskiego hymnu A. Lwowa (fr. Grand duo pour piano et Violon concertant sur l'air national Russe) – utwór muzyczny z 1850 autorstwa Henryka Wieniawskiego i jego brata Józefa. Wpisywał się w popularny w okresie swojego powstania nurt kompozycji na temat hymnów narodowych poszczególnych państw. Utwór uważany był za zaginiony, jednak po II wojnie światowej został odnaleziony w MoskwieWładimir Grigoriew, Henryk Wieniawski. Życie i twórczość, PWN, Warszawa-Poznań, 1986, 53-54, .
Geneza Młodzi wówczas muzycy poświęcili utwór carycy Aleksandrze Fiodorownie Romanowej, żonie cara Mikołaja I Romanowa. Według Rosjan caryca uchodziła za patronkę młodzieży. Nuty wysłano do Petersburga. 10 listopada 1850 dedykacja została przyjęta przez carycę, co oznaczało oficjalne pozwolenie na odbycie tournée koncertowego po Rosji, co nie było łatwe do uzyskania i udawało się nielicznym muzykom. 9 października 1850 bracia Wieniawscy w Pałacu Łazienkowskim w Warszawie wykonali utwór przed przebywającą wówczas w Polsce carycą AleksandrąTowarzystwo Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Życiorys Henryka Wieniawskiego.