Budowę murowanego kościoła planowano na 1923, jednak świątynia nigdy nie powstała.
Według danych z 1923 roku parafia filipowska liczyła 715 wiernych, posiadała dom parafialny, w który mieściła się kaplica, bezpłatna ochronka dla dzieci, sala zajęć dla dziewcząt, szwalnia i tkalnia oraz prowadzone były kursy dla analfabetów. Parafia posiadała własne gospodarstwo rolne i ogród warzywno-owocowy. Posiadała również filię w Suwałkach, gdzie było 50 wiernych oraz kaplica domowa.
Parafia wchodziła w skład diecezji lubelsko-podlaskiej. W latach 60. XX wieku, do Płocka wyjechał proboszcz mieszkający na stałe przy parafii – Rafał M. Karol Miros i cztery zakonnice. Ostatnim proboszczem, który mieszkał na stałe przy parafii w latach 1968–1970 był kapłan Mieczysław M. Kazimierz Kaczmarski. W późniejszym czasie parafia była obsługiwana przez kapłanów dojeżdżających z Płocka. Adoracja ubłagania w parafii (później punkcie duszpasterskim) w Filipowie była odprawiana 30. dnia każdego miesiąca (oraz w ostatni dzień lutego)Kalendarz Liturgiczny na rok 1986 Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.
W 2000 spłonęła kaplica, zaś wcześniej rozebrano dwa domy należące do parafii. Jednak do Filipowa co roku w czasie wakacji przyjeżdża młodzież mariawicka.
Zobacz też Historia Filipowa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Religia w Filipowie Filipów