Młodsze często lepiej posługują się językiem ukraińskim, który wypiera język polski także z mszy w obrządku łacińskim. Tymczasem język religii jest często jedynym obszarem, gdzie używanie polszczyzny jest naturalne.

Obserwuje się nadal wpływ pochodzenia stanowego i statusu ekonomicznego Polaków na danym terenie w przeszłości na współczesną polszczyznę ludności polskiej na Kresach południowo-wschodnich. Język polski we wsiach szlacheckich wciąż różni się od polskich gwar chłopskich na Ukrainie. Polszczyzna wykształconej polskiej społeczności we Lwowie również nie jest jednorodna. Widoczne są duże wpływ języka ukraińskiego i rosyjskiego. Pewne charakterystyczne cechy kresowe jak używanie partykuły nawiązującej ta oraz podwyższanie samogłosek średnich w zgłoskach nieakcentowanych są jednak silnie zakorzenione.