W koniugacji I można zaobserwować typową dla niej zmianę z twardej spółgłoski tematycznej na miękką: m → m`: dmę → dmiesz w → w`: rwę → rwiesz d → dź: jadę → jedziesz t → ć: zamiotę → zamieciesz n → ń: tonę → toniesz s → ś: niosę → niesiesz z → ź: wiozę → wieziesz Spółgłoski k i g wymieniają się z historycznie miękkimi cz i ż: k → cz: tłukę → tłuczesz g → ż: strzygę → strzyżesz Jeśli temat czasownika koniugacji I zakończony jest na spółgłoskę miękką (zarówno fonetycznie jak i historycznie), temat nie zmienia się w żadnej osobie: daję → dajesz, kopię → kopiesz. gwiżdżę → gwiżdżesz, płaczę → płaczesz
Koniugacja II Koniugacja II obejmuje te czasowniki, które w I osobie liczby pojedynczej czasu teraźniejszego mają końcówkę -ę, a w drugiej osobie -isz, -ysz.
ganić suszyć płacić ganię suszę płacę ganisz suszysz płacisz gani suszy płaci ganimy suszymy płacimy ganicie suszycie płacicie ganią suszą płacą