Ożenił się z Józefą Czarnecką (ur. 1901), działaczką wśród kobiet, którą rodzice wypędzili z domu. Jego kariera w Kościele baptystów dobrze się zapowiadała, w 1926 roku został członkiem Rady Naczelnej Kościoła, jednak ze wspólnoty baptystów został usunięty w atmosferze skandalu (seks przedmałżeński). Przeszedł do Związku Ewangelicznych Chrześcijan. Opuszczając baptystów, rozbił zbór w miejscowości Kolonia Baptystów. Ze Związku Ewangelicznych Chrześcijan został usunięty ze względu na brak lojalności. Następnie przez pewien okres należał do Kościoła Metodystów, a w 1933 roku ponownie powrócił do ewangelicznych chrześcijan.
W 1942 roku zamieszkał w Warszawie, w 1944 wywieziony został na roboty do Neuwied. Pod koniec wojny przewieziony został do Lebenstein, gdzie został wyzwolony przez Amerykanów. Amerykanie przewieźli go do obozu w Elsterbergu, gdzie pozostał do wkroczenia Armii Czerwonej. W sierpniu 1945 roku przybył do Lwowa. Podczas wojny współpracował z Gestapo, a po wkroczeniu wojsk radzieckich z NKWD (ps. „Siemionow”). Początkowo mieszkał we Lwowie, ale w sierpniu 1946 roku przybył do Polski jako repatriant. W październiku 1946 roku zamieszkał w Ząbkach pod Warszawą. Zaczął pracować u ewangelicznych chrześcijan jako kaznodzieja, ale już w sierpniu 1947 roku został usunięty.