Szenderowski uzależnił przyjęcie Bilińskiego do ZECh od przeprosin, które nie nastąpiły.

W 1952 roku funkcjonował już tylko jeden zbór tego związku prowadzony przez Józefinę, żonę Bilińskiego, który znany był odtąd jako „grupa Patricka”. Siedziba zboru mieściła się na Bródnie (osiedle Warszawy). W 1955 roku próbowano założyć zbór w Łomży. W czerwcu 1955 roku Departament V Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego zastanawiał się nad włączeniem tej grupy w struktury ZKE. Sam Biliński od 1952 roku oficjalnie nie był związany z tym ugrupowaniem, przystąpił do luteran. W marcu 1952 roku ukończył przyśpieszony kurs dla diakonów zorganizowany przez Zygmunta Michelisa. Brak dowodów na działalność „grupy Patricka” po roku 1955.

Informator „Żebrowski”

thumb|Raport dot. TW „Żebrowskiego” oraz „Atlantyka” (syna „Żebrowskiego”). Dla organów BP zaczął pracować w lutym 1947 roku. Jako informator został zarejestrowany 15 marca 1947 roku, otrzymał pseudonim „Żebrowski”. Jego doniesienia agenturalne zawierały wiele oskarżeń pod adresem działaczy Kościołów ewangelikalnych. W swoim pierwszym doniesieniu z 14 lutego 1947 roku opisał działalność wyznań niekatolickich w Polsce. Najwięcej uwagi poświęcił metodystom.