mały|500px|Prusy Południowe w 1795–1807. Departament piotrkowski obejmował tereny: departamentu poznańskiego (kolor żółty, powiaty brzeski, kowalski i radziejowski), utworzonych w 1795 roku departamentów kaliskiego (kolor różowy, oprócz poiatów kaliskiego, konińskiego i odolanowskiego) i warszawskiego (kolor seledynowy, na zachód od zaznaczonej na mapie linii 2. i 3. rozbioru) oraz 9 powiatów, które w 1795 weszły w skład departamentu płockiego Prus Nowowschodnich (poza zasięgiem mapy) Departament piotrkowski (niem. Kriegs-und Domänen Kammerdepartament Petrikau), przejściowo departament łęczycki (niem. Kriegs-und Domänen Kammerdepartament Lentschitz) – jednostka administracyjna Prus Południowych 1793–1795 ze stolicą w Piotrkowie (przejściowo w Łęczycy), utworzona zarządzeniem gabinetowym króla Prus z ziem zagarniętych w wyniku II rozbioru Polski.

Patentem królewskim z 7 kwietnia 1793 roku na obszarze nowej prowincji utworzono departament łęczycki z siedzibą w Łęczycy, jako jeden z jej dwóch departamentów (obok departamentu poznańskiego). Departament łęczycki objął obszar dawnych województw sieradzkiego z ziemią wieluńską, łęczyckiego, rawskiego, płockiego, brzeskokujawskiego i ziemi dobrzyńskiej.