Jednak w dniu 6 sierpnia 1933 r., gdy omawiano kwestię wydania pierwszej książki w języku abazyńskim (elementarza), Czerkieski regionalny wydział edukacji publicznej postanowił nie umieszczać tych liter w alfabecie. Pierwszy alfabet abazyński charakteryzował się wieloma wadami, brakowało również skodyfikowanych zasad pisowni. W związku z tym na rok 1935 zaplanowano przeprowadzenie reformy alfabetu i opracowanie reguł ortografii, ale proces zmiany zapisu języków narodów ZSRR z alfabetu łacińskiego na cyrylicki, który wkrótce się rozpoczął, sprawił, że plany te straciły znaczenie.
W 1992 r. abazyński poeta M. Ch. Czikatujew podjął próbę ponownego wprowadzenia alfabetu opartego na łacińskim – zaczął nawet wydawać gazetę „Abaza” z tekstami zapisanymi opracowanym przez niego alfabetem, ale inicjatywa ta została przerwana. Dla charakterystycznych dźwięków języka abazyńskiego Czikatujew wprowadził do swojego alfabetu litery ze znakami diakrytycznymi: h́, ǵ, ḱ, ĝ, k̂, č, š i inneOkładka gazety „Abaza” z 1992 r..