Anastasija Aleksandrowna Biseniek z d. Finogienowa (ros. Анастасия Александровна Бисениек (Финогенова); ur. 1899 w miejscowości Dno w guberni pskowskiej, zm. 13 października 1943 we wsi Zapolanje w rejonie porchowskim w obwodzie pskowskim) – radziecka partyzantka, kierowniczka podziemnej organizacji w mieście Dno w obwodzie pskowskim, uhonorowana pośmiertnie (1965) tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Życiorys Po ukończeniu szkoły podstawowej pracowała na stacji kolejowej, od 1914 mieszkała w Piotrogrodzie, gdzie pracowała w fabryce odzieżowej. W 1919 wróciła do Dna, gdzie pracowała w internacie szkoły kolejowej, w 1921 wyszła za mąż za Łotysza Fiodora Bisenieka i przyjęła jego nazwisko. Gdy w 1922 Fiodor Biseniek wrócił do Łotwy nie mówiąc żonie, Anastasija nielegalnie przekroczyła granicę wraz z niedawno urodzonym synem, szukając męża, i potem przez 10 lat mieszkała na Łotwie, gdzie pracowała m.in. jako robotnica rolna oraz robotnica fabryczna i pracownica apteki. W tym czasie urodziła drugiego syna. W 1932 wraz z synami wróciła do RFSRR, gdzie pracowała na stacji kolejowej. 6 czerwca 1938 wskutek fałszywego donosu została aresztowana i 27 października skazana na 10 lat pod zarzutem „szpiegostwa na rzecz Łotwy”, 18 września 1939 została wypuszczona, a sprawę umorzono.