Herman Zdzisław Scheuring (ur. 1 listopada 1894 we Lwowie, zm. 16 kwietnia 1963 w Londynie) – polski lekarz z tytułem doktora, oficer Wojska Polskiego, działacz narodowy.
Życiorys Urodził się 1 listopada 1894 we Lwowie. Był synem Hermana, c. k. radcy leśnictwa i krajowego inspektora lasów, w okresie II Rzeczypospolitej kierownika inspekcji leśnej we Lwowie, oraz Stanisławy z domu Jarolin (zm. 1937)
W 1913 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum VIII we Lwowie. Następnie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego.
Był członkiem Drużyn Sokolich. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 został żołnierzem Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu został powołany do służby w c. i k. armii, przydzielony do c. k. 30 pułku piechoty, pozostając w jej szeregach do końca wojny, także w służbie frontowej. W maju 1918 został przeniesiony do Lwowa jako kwatermistrz c. k. 15 pułku piechoty (przeniesionego tam z czeskiej Ostrawy), gdzie podjął przerywane dotąd studia medyczne. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. W tym czasie w stopniu plutonowego medyka był komendantem bramy Sykstuska 42 w II Odcinku, gdzie walczył o „Pocztę” wspólnie z bratem Wiesławem (w walkach brał udział także ich brat Witold, dotychczasowy żołnierz armii austriackiej).